Aan de basis van de vele en vaak drukbezochte activiteiten binnen VO-ING staan warmhartige, toegewijde en onvermoeibare oud-collega's. Zij hebben allen een belangrijk motief: leden een fijne dag bezorgen. En dat doen zij, achter de schermen, al 10 en soms meer dan 20 jaar. Deze activiteitenorganisatoren komen aan het woord over onder meer hun mooiste momenten in het achterliggende decennium.

Frans Gols van de samenwerkende activiteitencommissies van de rayons Noord- en Midden-West en West heeft samen met anderen al heel wat 'uitjes', zoals hij die zelf noemt, georganiseerd: Hij werkt in één activiteitencommissie samen met onder anderen André en Greet Hoffman en Colette Zonsveld. Frans: "Ik vat het samen: het mooiste is als deelnemers na afloop tegen mij zeggen: 'Dankzij jullie heb ik een ervaring opgedaan die ik zonder VO-ING nooit zou hebben meegemaakt. Ik heb iets gezien of gedaan wat een compleet nieuwe ervaring was."

Een onverwachte ontmoeting met een oud-collega is ook iets om blij van te worden, zegt Frans. Gaat hij binnenkort weer iets organiseren? "Zeker. Denk aan bridgen, binnenkort voor de zesde keer." Geslaagd of niet? De deelnemers geven zelf het antwoord: sommige activiteiten zijn binnen enkele uren volgeboekt. Zijn er nog uitdagingen voor Frans? "Ja, slechts een heel klein deel van de leden geeft zich op voor een activiteit, dat deel mag wat groeien."

Leukste herinnering
André en Greet Hoffman geven antwoord op de vraag aan welk evenement ze de leukste herinneringen bewaren: André: "Mijn eerste activiteiten waren in 2015 naar het Louwman Museum in Den Haag en in 2016 naar Museumboerderij “De Anloup” in Zuidermeer met een lunch in de Wogmeer. Daarna heb ik samen met mijn vrouw heel veel mooie evenementen mogen organiseren, zoals de opa en oma-met-kleinkinderen-activiteiten. Deze hebben we gedaan in 2017 naar Sprookjeswonderland Enkhuizen. In 2018 gingen we met de stoomtram Hoorn-Medemblik naar de pakjesboot van Sinterklaas. Op zaterdagmiddag 24 november 2018 verzamelden zich 76 oma’s & opa’s en 67 kleinkinderen."
Ook noemt André oma & opa-dag op 9 november 2019 bij Space Expo in Noordwijk. Na stevige regenbuien – het weer was bar slecht – kwam een groep van 76 mensen met opa's, oma's en kleinkinderen bij Space Expo binnen. En in 2022 was er de opa- en oma-dag-seniorendag Herfstspecial bij de Museum Stoomtram in Hoorn.
Verder hebben André en Greet bijzondere herinneringen aan de excursie naar de paprikakwekerij van de familie Barendse op Agriport in de Wieringermeer, Dekker Chrysanten in Hensbroek, Kramer Zuurkool in Noord-Scharwoude, Pronk Tulpen in Avenhorn en eten bij de Chinees, Museum BroekerVeiling in Broek op Langedijk. Allemaal excursies met een educatief tintje.
Ook de bustocht vanuit Hoorn naar het museumdorp Allingawier en het Museum Joure waren een groot succes.

Geslaagd?
Andre: "Het is heel bijzonder als een activiteit binnen een dag volgeboekt is. Dit waren vaak de vaardagen met de MS Zuiderzee met groepen variërend van 110 tot 130 personen. Ook populair waren de geweldig verzorgde dagen naar Hindeloopen, Lemmer, Kampen en Urk. En zeker geslaagd is de dag als er geen mensen zijn gevallen en er geen nare dingen hebben plaatsgevonden en iedereen na zo’n dag met een glimlach afscheid neemt van ons."
Als oud-werknemer bij de WUH en later bij de ING in Den Haag is het mooi om actief te blijven en contact met mensen te hebben. Helaas kom ik zelf weinig oud-collega’s tegen. Samen met mijn vrouw, bij wie het organiseren in het bloed zit, hoop ik nog veel mooie excursies te mogen organiseren."

Meer dan 20 jaar
Colette Zonsveld loopt al even mee. Zij organiseerde ooit al een 10-jarig jubileumfeest voor VSI, de voorloper van de VO-ING. Meer dan 20 jaar is ze dus al actief. Doel van het opzetten van de toenmalige eerste activiteitengroep in Noord-Holland was volgens haar om de onderlinge band tussen gepensioneerden te verstevigen en leden aan te moedigen om actief lid te zijn. Colette: "Zo konden we goed onderhandelen over onze pensioenen, waar andere groepen zich in de organisatie nog altijd, en met succes, sterk voor maken. We begonnen met het organiseren van leuke activiteiten in combinatie met informatieve sessies met interessante sprekers. Naast discussies over pensioen-gerelateerde onderwerpen en forums, prikkelden we de geest met lezingen over onder andere geschiedenis, erven en de gezondheid. Het informatieve aspect verhuisde geleidelijk aan naar de algemene ledenvergaderingen en vond een thuis bij allerlei onderdelen van de nieuwe organisatie van VO-ING. Nu zelfs digitaal. Alles werd landelijk, met veel enthousiaste groepen in alle provincies."
Colette vervolgt: "We bezoeken kleine en grote steden, musea, en attracties zoals bijvoorbeeld het eilandje Pampus dat binnenkort weer aan de beurt is. Rondvaarten zijn altijd populair, zoals over het IJsselmeer, in de Eilandspolder, en over het Naardermeer. Eén keer zelfs leidde ik, al zingend, zelf een salonboot met een Shaffy-band langs al zijn geliefde plekken. Wat ik jammer genoeg zelf nu niet meer kan, is fietstochten leiden: De fietsers die al glimmend aan de start kwamen. We fietsten door de duinen, landerijen en het Gooi. Het weer was, wonderwel, meestal mooi. Onderweg brachten we dan een bezoek aan een gemaal, een beeldentuin of een museum. Dat zijn mooie herinneringen. Ik hou het nu dichter bij huis: in Amsterdam is genoeg te beleven."
Wandelen, bezichtigen, ontdekken: het is allemaal puur genieten en nog altijd leuk om oud-ING-ers te verrassen met een mooie bijeenkomst, aldus Colette. "We kiezen altijd iets wat we zelf leuk vinden en krijgen dan een hele groep enthousiastelingen mee, waardoor ons eigen plezier wordt versterkt. En er zijn altijd verrassingen – ook voor onszelf – en (meestal leuke) uitdagingen. Alles komt altijd goed en we zijn tevreden als de leden vrolijk naar huis gaan."

Herman Wolbert is voorzitter van de activiteitencommissie in Rayon Noord. Hij is sinds 2025 lid van de commissie en maakte vorig jaar twee geslaagde evenementen mee met beide een "volle bak".

Het ging in zijn eerste evenement om de excursie naar het oude Postbank-gebouw De Paddenstoel, onder architectuur ontworpen in brutalistische stijl, dat momenteel wordt verbouwd tot appartementen. "Wij hadden aangegeven dat het evenement minder geschikt was voor rolstoelers, maar er was toch een rolstoeler gekomen. Deze kon nog wel met moeite aan boord worden gehesen, maar een rondgang door het gebouw zelf zat er helaas niet in."
De tweede excursie betrof een bezoek aan de Kolonie van Weldadigheid in Veenhuizen met een bierproeverij in de Maallust met lunch. "Daarna werd Veenhuizen in groepen verkend met een zoektocht. Het was een gezellige ervaring om de kolonie op die manier te leren kennen."
Herman weet nog een anekdote over een activiteit in Noord van enige jaren geleden: "Beroemd en berucht was een busreis naar een scheepswerf in Duitsland. Daar aangekomen bleek er een misverstand over de datum: de bus kwam een weekje te vroeg. Gelukkig werd het probleem ter plekke opgelost en niemand klaagde erover. Het werd een mooie dag."

Al tien jaar zet Rob Pieters van de activiteitencommissie Zuid zich samen met Jan Thijsse, Anton Cornelissen en Joost Dirckx in voor het organiseren van uiteenlopende uitstapjes. Een absolute favoriet kiezen blijft lastig. “Als organisator vind je ze eigenlijk allemaal leuk”, klinkt het. Toch springt één dag eruit: “Het bezoek aan Museum Het Warenhuis in Axel, gecombineerd met mosselen eten in Philippine en een afsluitende borrel in Hulst.”

Die dag verliep niet zonder memorabele momenten. “Het was de hele dag droog, maar precies toen we terugliepen naar de bus begon het te regenen. Iedereen kwam dus kletsnat de bus in”, wordt lachend teruggehaald. Ook een kleine misser bleef hangen: “Ik had aangekondigd dat de foto’s van het museum op de website zouden komen, maar uiteindelijk bleek alleen de gids van één groep een foto te hebben gemaakt.”
Naast luchtige herinneringen zijn er ook momenten die blijvende indruk maken. “De bezoeken aan het Watersnoodmuseum raken mij iedere keer weer. Dat blijft indrukwekkend, dat gaan we zeker nog eens organiseren.”
Wanneer een evenement echt geslaagd is, laat zich volgens Rob eenvoudig meten. “Als mensen met een glimlach uitstappen en zeggen dat ze genoten hebben, dan is het goed.” Soms wordt dat zelfs expliciet uitgesproken. Zo merkte een deelnemer na een bezoek aan het Bevrijdingsmuseum in Nieuwdorp op: “Ik ben bij veel oorlogsmusea geweest, maar nergens heb ik het zo mooi opgesteld gezien als hier. Hier voel je de geschiedenis.”

Vergeten
Niet alles verloopt altijd vlekkeloos. “Bij een van de eerste evenementen was de bus zo snel vol dat wij als organisatoren, Cees Steenbakker en ik, vergeten waren onszelf in te schrijven”, wordt toegegeven. “De chauffeur zei: vol is vol. Gelukkig konden we het nog oplossen.”
De wens om bepaalde evenementen opnieuw te organiseren, blijft bestaan. “Het Watersnoodmuseum in combinatie met een wijn- en oesterproeverij in Dreischor zou ik zo weer doen.”
De vereniging zelf speelt daarbij een belangrijke rol. “Het is een ontmoetingsplek voor oud-collega’s en een bron van informatie, bijvoorbeeld over pensioenen. En het organiseren van activiteiten maakt het voor mij ook gewoon een leuke hobby.”

Voor Jan Groeneveld van rayon Oost nadert een bijzondere mijlpaal: tien jaar inzet voor VO-ING. “In december is het zover”, vertelt hij. Zijn betrokkenheid begon in 2016, na een oproep tijdens een bijeenkomst in Amersfoort.

“Samen met collega’s heb ik jarenlang prettig samengewerkt, onder andere met Nico Meijboom. Inmiddels hebben we een mooi team in regio Oost.”
Als het gaat om hoogtepunten hoeft hij niet lang na te denken. “De zandverstuiving bij Elburg was echt bijzonder: honderd deelnemers en helemaal volgeboekt.” Ook de eerste busreis naar de kerstmarkt in Münster staat hem nog helder voor de geest. “Het was spannend of het zou aanslaan, maar het werd een groot succes.”
Wanneer een evenement geslaagd zal zijn, blijkt al snel na aankondiging. “Als het binnen 24 uur vol zit, weet je dat het goed zit.” Toch zit de echte waardering in de reacties achteraf. “De verhalen en enthousiaste reacties van deelnemers maken het compleet.”

Hobbels
Niet elk moment verloopt zonder hobbels. Een gebeurtenis bij Kasteel de Haar staat hem nog scherp bij. “We kregen te horen dat de factuur niet vooraf was betaald, waardoor er geen kaarten klaar lagen. Daar sta je dan, met tachtig mensen, terwijl het restaurant al vol zit.” Uiteindelijk werd ook dat opgelost, maar het bleef een spannend moment.
Door de jaren heen zijn er veel succesvolle activiteiten georganiseerd. “De kerstreizen, de zandverstuivingen bij Elburg en een bezoek aan Paleis Het Loo behoren tot de toppers.” Toch is er nog ruimte voor herhaling. “Elburg zou ik zeker nog een keer willen organiseren.”
Voor Groeneveld betekent de vereniging meer dan alleen activiteiten organiseren. “Het is een zinvolle en leuke vrijwilligersbezigheid. In mijn werkzame leven hield ik me hier ook al mee bezig. Het verkennen, organiseren en schrijven geeft veel voldoening.” Maar het belangrijkste blijft het contact. “Het contact met onze gasten maakt het echt waardevol.”

Al tien jaar vormt Liesbeth Willekes een drijvende kracht achter de evenementen van VO-ING in rayon Midden-Nederland. Wat haar motiveert? De verbinding tussen mensen. “Het organiseren van evenementen ervaar ik nog altijd als een fantastische uitdaging”, vertelt ze.

“Samen met de commissie maken we er elk jaar weer iets moois van.” Die commissie bestaat uit vertrouwde namen als Jan Evers, René Toorenburgh en sinds kort Peter Barneveld. Volgens Liesbeth is de samenwerking de sleutel tot succes. “Aan het begin van het jaar spreken we met elkaar af wie wat wil organiseren. Daar komen we altijd snel uit. Iedereen doet wat bij hem past, en dat merk je aan de energie.”

Blije gezichten
Voor Liesbeth is het succes van een evenement niet moeilijk te herkennen. “Een dag is geslaagd als het evenement vol zit en mensen zichtbaar genieten”, legt ze uit. “Je ziet het aan de blije gezichten, aan de gesprekken bij de koffie en thee. Mensen zoeken elkaar weer op, soms na jaren. Dat is echt bijzonder.”
Ook de sfeer gedurende de dag speelt een grote rol. “Hoe een groep zich gedraagt, zegt veel. En aan het einde van de dag krijg je vaak bedankjes. Dat blijft waardevol.” Ze voegt met een glimlach toe: “En persoonlijk vind ik het altijd fijn als de dag gewoon rustig verloopt, zonder gedoe.”

Indruk in Den Haag
Een van de hoogtepunten was het bezoek aan de Ridderzaal en de Tweede Kamer, met aansluitend een lunch in Nieuwspoort. “De Ridderzaal is gebouwd om te imponeren, en dat doet het nog steeds", vertelt Liesbeth. “Je voelt daar echt de geschiedenis.”
De belangstelling voor dit evenement was overweldigend. “Het zat zó snel vol dat we later nog een tweede editie hebben georganiseerd. Dat zegt genoeg.” In de Tweede Kamer viel haar iets op: “Wat je normaal op tv ziet, zie je daar ineens in het echt. Op dat moment zaten er zelfs meer mensen op de publieke tribune dan Kamerleden in de zaal.”
Tijdens de lunch gaf directeur Eric Janssen een toelichting. “Dat maakte het extra interessant. Je krijgt echt een inkijkje in hoe het daar werkt.”

Dudok
De Dudok-dag in Hilversum heeft voor Liesbeth een bijzondere betekenis. “Dat evenement kwam van Gerard Kuijper. Hij was vrijwilliger bij het Dudok Architectuur Centrum en was zo gepassioneerd over het werk van Willem Marinus Dudok. Het was echt zijn idee. Heel jammer dat hij ons te vroeg ontvallen is.”
Tijdens de rondleiding deelde Gerard zijn enthousiasme. “Je merkte hoeveel het voor hem betekende. Dat maakte de dag extra bijzonder.”
Er gebeurde ook iets onverwachts. “Tijdens de rondleiding ging iemand ineens op eigen houtje een school binnen", herinnert Liesbeth zich. “Toen we bij de bus kwamen, misten we iemand. Gelukkig vonden we die persoon vrij snel terug, maar dat zijn wel momenten die je bijblijven.”

Verrassingen in Eindhoven
Bij het bezoek aan het DAF Museum werd Liesbeth verrast door de opkomst. “Ik dacht eerlijk gezegd dat het vooral mannen zou trekken, maar het was een heel gemengde groep. Dat vond ik echt leuk.”
Tijdens het programma ontstond een bijzonder moment. “Ineens kwam Jan Peter Balkenende binnen met een gezelschap. Dat zorgde wel voor wat afleiding", zegt ze lachend. “Jammer dat hij zich met zijn gezelschap niet bij onze rondleiding aansloot.”
Ook de lunch bleef niet onbesproken. “Sommigen vonden het jammer dat er geen broodje kroket was. De kantine had geen frituur, dus het werden wraps. Gelukkig was de soep huisgemaakt, dat maakte veel goed.”

Kerstbrunch
De kerstbrunch op De Zilverzwaluw was twee jaar op rij een succes. Het idee kwam van René  Toorenburgh. “De opstapplaats was voor sommigen best ver, maar dat hield niemand tegen", vertelt Liesbeth. “Veel mensen maakten er een compleet uitje van, inclusief hotelovernachting.”
Hoewel het winterweer niet altijd meewerkte, was de sfeer aan boord uitstekend. “Er liep een zingende kerstman rond met een accordeon. Dan kom je vanzelf in de kerstsfeer", zegt ze. “En het buffet was zó uitgebreid dat mensen soms niet konden wachten tot ze aan de beurt waren.”
Met een knipoog voegt ze toe: “Voordat je je koffie op had, stond je al met een glas prosecco te proosten.”

Fietstochten met een verhaal
Ook de fietstochten van Jan Evers leveren steevast verhalen op. Liesbeth: “Er is altijd wel iets onderweg.”
Zo herinnert ze zich een deelnemer met pech. “Die had een lekke band en miste net een ventiel. Dat lag ergens in het mos, maar was nergens meer te vinden. Gelukkig had een passerende fietser er nog één.”
Dezelfde deelnemer verdwaalde later. “Hij sloeg ineens verkeerd af en was niet meer te bereiken. Dan denk je: hoe kan dit nou weer?” Uiteindelijk kwam alles goed. “Hij was alleen wat later, maar kon gelukkig nog genieten van de borrel. En die smaakte dan extra goed.”

Een mooie dag
Voor Liesbeth blijft haar werk voor VO-ING waardevol. “Het is heerlijk om dit vrijwilligerswerk te doen. Het geeft me echt energie", zegt ze. “Je organiseert iets, en vervolgens zie je mensen genieten. Ze ontmoeten oud-collega’s, praten bij… dat is zo mooi om te zien.”
Ook haar rol in de ledenraad draagt daaraan bij. “Daar kijken we samen met het bestuur naar wat beter kan. We luisteren naar de leden en proberen het aanbod steeds verder te verbeteren.”
Voor Liesbeth is de conclusie helder: “Het voelt echt als een grote familie. En dat je daar een bijdrage aan mag leveren, dat maakt het zo bijzonder.”