Van zorghart tot weldoener in India

Zussen Patries en Naomi Hartog sponsoren een dorp in India

Van zorghart tot weldoener in India

Zussen Patries en Naomi Hartog sponsoren een dorp in India

Op reis door India kwamen de zussen Naomi en Patries Hartog in het dorpje Sanoli terecht tussen Delhi en Jaipur. De gastvrijheid van hun chauffeur Vinod Yadav en zijn familie én de armoede raakten hen. Eenmaal thuis besloten ze om Vinod te helpen.

Patries Hartog (59) - wilde ooit verloskundige worden - werkte van haar 18e tot haar 31e bij de ING-voorloper NMB als kassier waarna ze haar carrière bij Rabobank vervolgde. Met haar oud-ING-collega’s heeft ze nog steeds contact. Patries voelt van nature zorg voor mensen en dieren. Zus Naomi (56) werkt in de zorgsector en deelt met Patries het warme zorghart voor de medemens met noden. Toen in 2011 tijdens een uitstapje op de Indiase reis de lokale chauffeur de beide zussen aanbood zijn dorp te laten zien, begon hun avontuur. Ze kwamen terecht in het hart van de rijke volkscultuur: eenvoudig, kleurrijk en vooral warmhartig. “Iedereen had prachtige sari’s aan. We zijn daar twee dagen gebleven. We vonden het er geweldig, overal thee drinken en blijven plakken.” Thuis besloten ze de chauffeur Vinod te helpen en fondsen te werven om hem een eigen auto te bezorgen. Toen ze het geld hadden, overleed Vinod bij een auto-ongeluk, wat de broer Manoj meldde aan de beide zussen. “Ik zou het fijn vinden als jullie konden komen”, zei hij. Geld werd gebruikt om de ziekenhuisrekening te betalen. Het was een triest weerzien. Volgens de Indiase tradities zou de nog jonge weduwe Jyotti opnieuw worden uitgehuwelijkt. Ze smeekte ons om hulp. Toen hebben we een deal gemaakt met Manoj en hun vader. Wij zouden een goede opleiding betalen voor Vinods kind Sakshi en de twee zoons van Manoj, maar dan mochten ze Jyotti niet uithuwelijken. Zij is ook terug naar de schoolbanken gegaan en rondt nu bijna haar opleiding als lerares af.” Sindsdien is er veel veranderd daar. “Omdat we er regelmatig zijn, hebben we het huis in Sanoli van de familie laten verbouwen, ingericht met sanitair erin en de omgeving opgeknapt.” Hun fondsenwerving - high tea’s, tweedehandskledingverkoop, beeldenverkoop, kookworkshops, presentaties, donateurswerving en meer - leidde ertoe dat menigeen ‘er wel eens wil gaan kijken’. “Maar dan moet je wel een kamer huren”, aldus Patries. En zo werden de zussen naast weldoeners ook reisorganisatoren. De drie kinderen die ze ondersteunen werden er zes. Een website, goede publiciteit en een hele lijst leuke activiteiten zorgen dat het rond hun charitatieve doel bruist en bloeit. Patries: “Ik heb in India geleerd dat ik meer de dingen de dingen laat en dat onze westerse manier niet altijd de beste is. Je moet in India om te leven veel van wat je ooit leerde gewoon loslaten.” Door corona liggen de activiteiten even stil, maar in het nieuwe jaar hopen ze die weer te starten. De charitas van de beide zussen - “nee, geen stichting, we willen het liever persoonlijk houden” - moet overzichtelijk blijven. “Nu kennen we ‘onze’ zes kinderen goed, maar als het er veertig worden, lukt dat niet meer.” Hun motto lijkt op de typerende Indiase uitspraak “dheere, dheere”, rustig aan… Meer info en meer beelden: www.sundarindia.com. Bekijk ook de film. (Ewald Wagenaar)

Bekijk het korte interview

image

Naomi en Patries Hartog met de Indiase familie.

“Nu kennen we ‘onze’ kinderen goed, maar als het er veertig worden, lukt dat niet meer.”

Patries Hartog met de kinderen van de broers Vinod en Manoj